Beschrijving
Eens, in een rustige galerij, waar de muren fluisterden met de echo’s van creativiteit, stond een lijntekening van een vrouw. Haar gestalte was getekend met de tederheid van een penseelstreek, haar vormen gevangen in de eenvoud van lijnen. Ze stond daar, statig en sereen, haar silhouet omlijst door de leegte om haar heen.In haar hand hield ze een bloem vast, een symbool van vergankelijke schoonheid en tijdloze gratie. De bloem leek te bloeien te midden van haar contouren, haar delicate blaadjes zich uitstrekkend naar het licht dat door de ramen viel.Wie was deze vrouw van lijnen en leegte? Haar ogen, slechts suggesties van punten, keken uit over de ruimte, vol mysterie en verlangen. Haar lippen, nauwelijks meer dan een gebogen streep, waren verzegeld met geheimen die alleen de wind leek te kennen.Mensen bleven staan voor haar portret, gevangen door de eenvoud en complexiteit ervan. Sommigen zagen slechts een tekening op papier, anderen voelden de ziel die erachter verborgen lag.En zo stond ze daar, de vrouw van lijnen en leegte, met haar hand die de bloem vasthield, als een herinnering aan de fragiliteit van de tijd en de eeuwige elegantie van kunst.
