Beschrijving
Dit werk bestaat uit twee roze tulpen die met hun stelen om elkaar heen gegroeid zijn. Ze zijn zo met elkaar verweven, waardoor het loslaten en afzonderlijk van elkaar bloeien niet meer lukt. Door de kleine vallende waterdruppels lijkt het alsof ze beide huilen, omdat het niet lukt om los te komen van elkaar. Inspiratie voor dit werk is mijn persoonlijke rouwproces geweest. Na het plotselinge overlijden van mijn moeder, merkte ik dat ik moeite had met het accepteren en loslaten van de, onbewust, belangrijkste persoon in mijn leven. De dood is een moment om personen los te laten. Je hebt geen keus, je kunt er niks meer aan veranderen. De boodschap achter dit werk is dat we soms dingen moeten loslaten. Alleen op die manier kun je de situatie accepteren en ben je instaat om weer te bloeien. Uiteindelijk ben je zelf de persoon die dit moet doen, want anders kom je niet los en kun je niet loslaten. Het idee is ontstaan toen ik de lange stelen van de prachtige franse tulp zag. Door er mee te spelen en te proberen ontstond dit. Een mooie symboliek van een afgesloten periode uit mijn leven.
